59. De Hohenpresters awer un de Öllsten un de ganze Rath söchten falsch Tügnis gegen JEsus, up dat se Em dod maken kunnen.
60. Un funnen keen. Un obgliek veele falsche Tügen hertokeemen, funnen se doch keen. Toletzt treden herto twee falsche Tügen.
61. Un sproken: He hett seggt: Ik kann GOttes Tempel afbreken un in dree Dag densülven bu’n. Joh. [2, 19.] [21.]
62. Un de Hoheprester stunn up un sprok to Em: Antwortst Du Nicks to dat, wat düsse gegen Di tügt?
63. Awer JEsus sweeg still. Un de Hohenprester antworte un sprok to Em: Ik beswör Di bi den lebendigen GOtt, dat Du uns seggst, ob Du büst Christus, GOtt Sin Söhn. 1. Kön. 22, 16.
64. JEsus sprok to em: Dat is, as du seggt hest. Doch segg Ik ju: Vun nu af an ward dat geschehn, dat ji sehn ward den Minschensöhn sitten to de rechte Hand vun de Kraft, un kamen in de Wolken vun den Himmel. Matth. [16, 27.] Mark. [14, 62.] Ps. [110, 1.]
65. Do reet de Hohenprester sin Kleder entwei, un sprok: He hett GOtt lästert; wat brukt wi wieder Tügnis? Süh, nu hebbt ji Sin Gotteslästerung hört.
66. Wat dünkt ju? Se antworten un sproken: He hett den Dod verdeent. Jer. 26, 11.
67. Do speegen se ut in Sin Angesicht un slogen Em mit de Füst. Enige awer slogen Em in dat Gesicht. Jes. 50, 6.
68. Un sproken: Prophezieh uns, Christus, wer is dat, de Di slog?