8. Sin Dag’ möt wenig warrn, un sin Amt mutt en Anner kriegen. Apost. [1, 20.]

9. Sin Kinner möt Waisen warrn un sin Wief en Wittfru.

10. Sin Kinner möt in de Irr gahn un bedeln un söken, as de verdorven sünd.

11. De Wucherer schall utsugen Allns, wat he hett, un Fremde möt sin Göder plünnern.

12. Un Nüms mutt em wat Gudes dohn, un Nüms erbarmt sik öwer sin Waisen.

13. Sin Nakamen möt utrodt warrn, ehr Nam mutt in dat anner Glid vertilgt warrn. Ps. [21, 11.]

14. An sin Vaders ehr Missedaht mutt dacht warn vör den HErrn un sin Moder ehr Sünn mutt nich utdahn warrn. 2. Mos. 20, 5.

15. De HErr mutt se niemals ut de Ogen laten, un ehr Gedächtniß mutt utrodt warrn uppe Eer.

16. Darum dat he so gar keen Barmhartigkeit harr, sonnern den Elenden un Armen un den Bedrövten verfolgen dä, dat he em dod maken schull.

17. Un he wull den Fluch hebben, de ward ok öwer em kamen, he wull den Segen nich, so ward de ok wiet vun em blieven.