23. De Landpleger sä: Wat hett He denn Öwels dahn? Se schregen awer noch mehr, un sproken: Lat Em krüzigen. Mark. [14, 24.]
24. As awer Pilatus seeg, dat he Nicks utrichten dä, sonnern dat dar blot en veel grötern Uprohr war, neem he Water, un wusch de Hann vör dat Volk, un sprok: Ik bün unschüllig an dat Blot vun düssen Gerechten; seht ji to. 5. Mos. 21, 6.
25. Do antworte dat ganze Volk, un sprok: Sin Blot kam öwer uns un öwer unse Kinner!
26. Do gev he se Barabbas los; awer JEsus leet he geißeln un öwerlever Em, dat He krüzigt war. Mark. [15, 15.]
27. Do neem den Landpleger sin Kriegsknechts JEsus to sik in dat Richthus, un versammelten öwer Em de ganze Schaar. Mark. [15, 16.]
28. Un trocken Em ut un dän Em en Purpurmantel an.
29. Un flechten en Kron vun Dorn un setten se up Sin Kopp, un en Rohr in Sin rechte Hand, un bögten de Knee vör Em, un verspotten Em, un sproken: Gegröt west Du, de König vun de Juden.
30. Un speegen Em an, un neemen dat Rohr un slogen Sin Kopp darmit. Jes. 50, 6.
31. Un as se Em verspott harrn, trocken se Em den Mantel ut un trocken Em Sin Kleder an, un föhrn Em hen, dat se Em krüzigten. Mark. [15, 20.]
32. Un indem se rut gungen, funn’ se en Mann vun Kyrene, mit Namen Simon, den dwungen se, dat he Em Sin Krüz drog.