13. Do sprok Pilatus to Em: Hörst Du nich, wa hart se Di verklagt?
14. Un He antworte em nich up een Wort, also, dat sik ok de Landpleger heel verwunnern dä.
15. Up dat Fest awer harr de Landpleger de Gewohnheit, dat Volk en Gefangen los to geven, wat för een se wulln. Mark. [15, 6.]
16. He harr awer to de Tied een besonners vör alle annern Gefangen, de Barabbas heeten dä.
17. Un as se versammelt weern, sprok Pilatus to se: Weken wüllt ji, dat ik ju los gev? Barabbas oder JEsus, vun den seggt ward, He is Christus?
18. Denn He wuß wol, dat se Em ut Afgunst öwerantwort harrn.
19. Un as he up den Richtstohl sitten dä, schick sin Fru to em un leet em seggen: Hef du Nicks to schaffen mit düssen Gerechten, ik hef hüt veel leden in den Drom um Sin wegen.
20. Awer de Hohenpresters un Öllsten öwerredten dat Volk, dat se um Barabbas beden schulln, un JEsus umbrochten. Mark. [15, 11.] Luk. [23, 18.] Joh. [18, 14.]
21. Do antworte nu de Landpleger, un sprok to se: Weken wüllt ji unner düsse beiden, den ik ju losgeven schall? Se sproken: Barabbas.
22. Pilatus sprok to se: Wat schall ik denn maken mit JEsus, vun den seggt ward, dat He Christus is? Se sproken all: Lat Em krüzigen!