3. As dat Judas, de Em verraden harr, seeg, dat He verdammt weer to den Dod, dä em dat leed, un he broch de dörtig Sülverlings de Hohenpresters un de Öllsten wedder.
4. Un sprok: Ik hef öwel dahn, dat ik unschüllig Blot verraden hef.
5. Se sproken: Wat geiht uns dat an? Dar seh du to. Un he smeet de Sülverlings in den Tempel, mak sik darvun, gung hen, un hung sik up. Apost. [1, 18.]
6. Awer de Hohenpresters neemen de Sülverlings, un sproken: Dat döcht nich, dat wi se in den Gotteskasten leggt, denn dat is Blotgeld.
7. Se heeln awer en Rat un koffen en Pötters-Acker darför to’n Begräfnis för de Pilgers.
8. Darum is düsse Acker nennt de Blotacker, bet up düssen Dag.
9. Dar is erfüllt, dat dar seggt is dörch den Prophet Jeremias, as he sprickt: Se hebbt nahmen dörtig Sülverlings, womit betahlt war de Verkoffte, den se kofften vun de Kinner Israel. Jer. 32, 6. Zach. 11, 12. 13.
10. Un hebbt se geven för en Pötters-Acker, as mi de HErr befahln hett.
11. JEsus awer stunn för den Landpleger, un de Landpleger frog Em, un sprok: Büst Du de Juden ehr König? JEsus awer sprok to em: Dat is, as du seggst.
12. Un as He verklagt war vun de Hohenpresters un Öllsten, antworte He Nicks.