5. Du schaffst dat, wat ik tovör oder naher doh un hollst Din Hand baben öwer mi. 2. Mos. 33, 12.
6. Son Kenntnis is mi to wunnerlich un to hoch, ik kann dat nich begriepen.
7. Wo schall ik hengahn vör Din GEist? Un wo schall ik mi henflüchten vör Din Angesicht?
8. Fohr ik ton Himmel, so büst Du dar, makt ik min Bett in dat Dodenriek, süh, so büst Du ok dar. Amos. 9, 2.
9. Nehm ik Flüchten vun dat Morgenroth un bliev ik an dat üterste Enn vun de See, Jon. 1, 3.
10. So war mi Din Hand doch dar föhrn un Din rechte Hand mi holn.
11. Wenn ik spreken dä: Düsternis schall mi bedecken, so mutt de Nacht ok Licht um mi sien. Hiob. 34, 22.
12. Denn bi Di is ok Düsternis nich düster; un de Nacht schient as de Dag, Düsternis is as dat Licht. Jak. [1, 17.]
13. Denn Du hest mine Neeren in Din Gewalt, Du weerst öwer mi in min Mutter ehr Lief.