1. Düt is de Anfang vun dat Evangelium vun JEsus Christus, GOtt Sin Söhn.
2. As schreven steiht in de Propheten: Süh, Ik schick Min Engel vör Di her, de dar torecht mak Din Weg vör Di. Mal. 3, 1.
3. Dat is en Stimm vun en Prediger in de Wüstenie: Makt den HErrn Sin Weg torecht, un Sin Stiegen richtig! Jes. 40, 3. Matth. [3, 3.] Luk. [3, 4.] Joh. [1, 23.]
4. Johannes, de weer in de Wüstenie, döfft un predig vun de Döp vun de Buß, to de Vergevung vun de Sünn. Matth. [3, 1.]
5. Un dat ganze jüdische Land gung to em rut, un de vun Jerusalem, leeten sik all vun em döpen in den Jordan, un bekenn ehr Sünn.
6. Johannes awer weer bekledt mit Kameelshaar un mit en leddern Gürdel um sin Lenn, un eet Heuschrecken un wilden Honnig; Matth. [3, 4.] 3. Mos. 11, 22.
7. Un predig un sprok: Dar kummt Een na mi, de is stärker as ik, den ik nich genog bün, dat ik mi vör Em bück, un de Reemen vun Sin Schoh uplösen doh. Matth. [3, 11.] Joh. [1, 27.]
8. Ik döp ju mit Water, awer He ward ju mit den hilligen GEist döpen. Matth. [3, 11.]
9. Un dat begev sik to düsse Tied, dat JEsus ut Galiläa vun Nazareth keem, un leet Sik döpen vun Johannes in den Jordan. Matth. [3, 16.] Luk. [3, 21.] Joh. [1, 32.]
10. Un sogliek steeg He ut dat Water un seeg, dat sik de Himmel updä, un den GEist, gliek as en Duv, de rafkeem up Em.