16. Un gev Simon den Namen Petrus. Matth. [10, 2.]

17. Un Johannes, Zebedäus sin Söhn, un Johannes, Jakobus sin Broder, un gev se den Namen Bneharges, dat heet up dütsch: Donnerskinner. Ps. [29, 3.] [68, 34.]

18. Andreas, un Philippus, un Bartholomäus, un Matthäus, un Thomas, un Jakobus, Alphäus sin Söhn, un Thaddäus, un Simon vun Kana;

19. Un Judas Ischarioth, de Em verraden dä.

20. Un se keemen na Hus, un dar keem dat Volk awermals tosamen, so, dat se keen Platz harrn to eten. Mark. [6, 31.]

21. Un as dat hörn, de um Em weern, gungen se rut, un wulln Em holn, denn se sproken: He ward vun Sinnen kamen.

22. De Schriftgelehrten, awer, de vun Jerusalem dal kamen weern, sproken: He hett den Beelzebub, un dörch den Böwersten vun de Düvels drift He de Düvels ut. Matth. [9, 34.] Mark. [12, 24.] Luk. [11, 15.]

23. Un He reep se alltosamen, un sprok to se dörch Glieknisse: Wa kann een Satan den annern utdrieven?

24. Wenn en Riek mit sik sülvst unner enanner uneens ward, so mag dat nich bestahn. Luk. [11, 27.]

25. Un wenn en Hus mit sik sülvst unner enanner uneens ward, mag dat nich bestahn.