2. Un as de Sabbat keem, fung He an to lehrn in ehr Schol. Un veel, de dat hörn, verwunnerten sik öwer Sin Lehr, un sproken: Wo kummt denn so wat her? Un wat för Wiesheit is dat, de Em geven is, un son Dathen, de dörch Sin Hann dahn ward?
3. Is He nich den Timmermann, Maria ehr Söhn, un de Broder vun Jakobus, un Joses, un Judas, un Simon? Sünd nich ok Sin Swestern hier bi uns? Un se argerten sik an Em. Luk. [4, 22.]
4. JEsus awer sprok to se: En Prophet gelt narms weniger as in Sin Vaderland un to Hus bi de Sinen. Joh. [4, 44.]
5. Un He kunn dar nich en eenzige Dath dohn, blot en paar Kranke lä He de Hand up, un mak se gesund.
6. Un He wunnerte Sik öwer ehrn Unglov. Un He gung umher in de Flecken rund herum, un lehrte.
7. Un He reep de Twölf tosamen un fung an un schick se bi twee un twee un gev se Macht öwer de unreinen Geister. Matth. [10, 1.] Luk. [9, 1.]
8. Un befohl se, dat se nicks bi sik dregen schulln up den Weg, as blot en Staff, keen Tasch, keen Brod, keen Geld in den Gürtel;
9. Sonnern dat se Schoh an harrn, un dat se nich twee Röck antrecken dän.
10. Un sprok to se: Wo ji in en Hus gahn ward, dar blievt in, bet dat ji darvun treckt.
11. Un de ju nich upnehmen noch hörn ward, vun dar gaht rut, un slat den Stof af vun ju Föt to en Tügnis öwer se. Ik segg ju: Wahrlich, dat ward Sodom un Gomorra an dat jüngste Gericht erdräglicher gahn, as son Stadt. Matth. [10, 14.] Luk. [9, 5.] Apost. [13, 51.]