2. Un He dä Sin Mund up, lehr se un sprok: Luk. [6, 20.]
3. Selig sünd de, de dar geistlich arm sünd, denn dat Himmelriek is ehr. Jes. 57, 15.
4. Selig sünd de, de dar Leed drägt, denn de schüllt tröst warrn. Ps. [126, 5.] Jes. 61, 2. Luk. [6, 21.]
5. Selig sünd de Sachtmödigen, denn se ward dat Eerdriek besitten. Ps. [25, 13.] [37, 11.] Jes. 60, 21.
6. Selig sünd, de dar hungert un döstet na de Gerechtigkeit, denn se schüllt satt warrn. Luk. [6, 21.]
7. Selig sünd de Barmhartigen, denn se schüllt Barmhartigkeit kriegen. Spr. 21, 21. Jak. [2, 13.]
8. Selig sünd, de rein vun Harten sünd, denn se schüllt GOtt sehn. Ps. [51, 12.] 1. Joh. [3, 2.] [3.]
9. Selig sünd de Fredenstifters, denn se schüllt GOtt Sin Kinner heeten. Ebr. [12, 14.] Jak. [3, 18.]
10. Selig sünd de, de um de Gerechtigkeit willn verfolgt ward, denn dat Himmelriek is ehr. 1. Pet. [3, 14.]
11. Selig sünd ji, wenn ju de Minschen um Minetwilln smäht un verfolgt un redt allerlie Öwles wedder ju, so se dat leegt. Luk. [6, 22.] 1. Pet. [4, 14.]