51. Un trä to se in dat Schipp, un de Wind legg sik. Un se verfehrten sik un verwunnerten sik öwer de Maten.
52. Denn se weern nicks verstänniger warn öwer de Bröd, un ehr Hart weer starr.
53. Un as se röwer fahrt weern, keemen se in dat Land Genezareth un landen dar.
54. Un as se ut dat Schipp treden, kenn se Em;
55. Un leepen all in de umliggenden Länner, un fungen an, de Kranken umher to fahrn up Betten, wo se hörten, dat He weer.
56. Un wo He in de Flecken, oder Städ’, oder Dörper ringung, dar län se de Kranken up den Markt, un beden Em, dat se blot den Som vun Sin Kled anröhrn muchen.
Dat 7. Kapitel.
1. Un de Pharisäers un weke vun de Schriftgelehrten, de vun Jerusalem kamen weern, keemen to Em.
2. Un as se seegen weke vun Sin Jüngers mit gemeen, dat is mit unwuschen Hann, dat Brod eten, schulln se daröwer.
3. Denn de Pharisäers un all de Juden eten nich, bevör se de Hann mennigmal wascht; holt also de Öllsten ehr Vörschriften.