15. Un He befohl se, un sprok: Seht to, un seht ju vör vör de Pharisäers ehrn Suerdeeg un vör Herodes sin Suerdeeg. Matth. [16, 6.] Luk. [12, 1.]
16. Un se dachen hen un her, un sproken unner eenanner: Dat is, wiel wi keen Brod hebbt.
17. Un JEsus verneem dat, un sprok to se: Wat bekümmert ji ju doch, dat ji keen Brod hebbt? Verstaht ji denn noch nicks, un sünd ji noch nich verstännig? Hebbt ji noch en verblendt Hart in ju? Mark. [6, 52.] Luk. [24, 25.]
18. Hebbt Ogen, un seht nich, un hebbt Ohrn, un hört nich? Un denkt nich dar an?
19. As Ik fief Bröd brok unner Fiefdusend, wa veel Körv vull Krömen sammeln ji dar up? Se sproken: Twölf. Matth. [14, 19.] Luk. [9, 13.] Joh. [6, 9.] [13.]
20. As Ik awer de söven brok unner de Veerdusend, wa veel Körv vull Krömen sammeln ji dar up? Se sproken: Söven. Matth. [15, 34.]
21. Un He sprok to se: Wat verstaht ji denn nicks?
22. Un He keem na Bethsaida. Un se brochen en Blinden to Em, un beden Em, dat He em anröhrn much. Mark. [6, 56.]
23. Un He neem den Blinden bi de Hand un föhr em rut vör den Flecken, un spütt in sin Ogen, un lä Sin Hann up em, un frog em, ob he wat sehn dä. Mark. [7, 32.] [33.] Joh. [9, 6.]