24. Un he seeg up, un sprok: Ik seh Minschen gahn, as wenn ik Böm seeg.
25. Darna lä He nochmal Sin Hann up sin Ogen, un befohl em, noch eenmal to sehn. Un he war wedder torecht brocht, dat he Allns scharp sehn kunn.
26. Un He schick em na Hus, un sprok: Gah nich rin in den Flecken, un segg dat ok Nüms darin. Mark. [7, 36.]
27. Un JEsus gung rut, un Sin Jüngers, in de Märkte vun de Stadt Cäsarea Philippi. Un up den Weg frog He Sin Jüngers, un sprok to se: Wat seggt de Lüd, dat Ik bün? Matth. [16, 13.]
28. Se antworten: Se seggt, Du büst Johannes de Döper, weke seggt, Du büst Elias, weke seggt, Du büst een vun de Propheten.
29. Un He sprok to se: Ji awer, wat seggt ji, dat Ik bün? Do antworte Petrus, un sprok to Em: Du büst Christus. Joh. [1, 49.]
30. Un He droh se, dat se Nüms vun Em seggen schulln.
31. Un fung an, se to lehrn: De Minschensöhn mutt veel lieden, un ward versmeten warrn vun de Öllsten un Hohenpresters un Schriftgelehrten, un dod makt warrn, un öwer dree Dag’ upstahn.
32. Un He re’ dat Wort frie un apenbar. Un Petrus neem Em to sik, un fung an, Em to wehren.
33. He awer dreih Sik um, seeg Sin Jüngers an, un bedroh Petrus, un sprok: Gah achter Mi, du Satan; denn du meenst nich, dat göttlich is, sonnern dat minschlich is. 2. Sam. 19, 22.