44. Dar ehr Worm nich starvt, un ehr Füer nich utgeiht. Jes. 66, 24.
45. Wenn di din Fot Argernis geven deiht, so hau em af. Dat is di beter, dat du lahm to dat Leven ingeihst, as dat du twee Föt harrst, un warrst in de Höll smeten, in dat ewige Füer; Matth. [18, 8.]
46. Dar ehr Worm nich starvt, un ehr Füer nich utgeiht.
47. Wenn di din Oog Argernis geven deiht, so smiet dat vun di. Dat is di beter, dat du eenögig in GOttes Riek ingeihst, as dat du twee Ogen hest, un warrst in dat höllische Füer smeten; Matth. [5, 29.]
48. Dar ehr Worm nich starvt, un ehr Füer nich utgeiht.
49. Dat mutt alltomal mit Füer solten warrn, un all dat Opfer ward mit Solt solten. 3. Mos. 2, 13.
50. Dat Solt is gut; wenn awer dat Solt dumm ward, womit ward man denn solten? Heft Solt bi ju, un hebbt Freden mank ju. Matth. [5, 13.] Luk. [14, 34.]
Dat 10. Kapitel.
1. Un He mak Sik up, un keem vun dar in de Ortschaften vun dat jüdische Land, up gündsiet vun den Jordan, un dat Volk gung wedder in Hupen to Em, un as Sin Gewohnheit weer, lehr He se. Matth. [19, 1.]
2. Un de Pharisäers treden to Em, un frogen Em, ob en Mann sik scheeden kunn vun sin Fru, un versöchten Em darmit.