3. He antworte awer, un sprok: Wat hett ju Moses befahln?

4. Se sproken: Moses hett tolaten, en Scheedebref to schrieven, un sik to scheeden. 5. Mos. 24, 1. Matth. [5, 31.]

5. JEsus antworte un sprok: Wegen ju Hartens Hartigkeit hett he ju son Gebot schreven.

6. Awer vun Anfang vun de Kreatur hett se GOtt schapen een Mann un een Fru. 1. Mos. 1, 27.

7. Darum ward en Minsch sin Vader un Moder verlaten, un ward sin Fru anhangen. Matth. [19, 5.]

8. Un de twee ward een Fleesch wesen. So sünd se nu nich twee, sonnern een Fleesch. 1. Cor. [6, 16.]

9. Wat denn GOtt tosamenfogt hett, dat schall de Minsch nich scheeden. Matth. [19, 6.]

10. Un to Hus frogen Em Sin Jüngers noch eenmal um datsülvige.

11. Un He sprok to se: Wer sik scheedt vun sin Fru, un friet en anner, de brickt de Eh an ehr; Matth. [5, 32.]

12. Un wenn sik en Fru scheedt vun ehrn Mann, un friet en annern, de brickt ehr Eh.