13. Un se brochen lütte Kinner to Em, dat He se anröhrn dä. De Jüngers awer fahrn de bös an, de se drogen. Matth. [19, 13.] [14.] Luk. [18, 15.]
14. As dat awer JEsus sehn dä, war He unwillig, un sprok to se: Lat de lütten Kinner to Mi kamen un wehrt se nich; denn ehr is GOtt Sin Riek.
15. Wahrlich, Ik segg ju: Wer GOtt Sin Riek nich empfangen deiht as en lütt Kind, de ward nich rin kamen. Matth. [18, 3.]
16. Un He neem se an Sin Hand, lä de Hann up se, un segen se. Mark. [9, 36.] Matth. [19, 15.]
17. Un as He rut gahn weer up den Weg, leep een vörut, knee vör Em dal, un frog Em: Min gude Meister, wat schall ik dohn, dat ik dat ewige Leven arven doh? Matth. [19, 16.] Luk. [18, 18.]
18. Awer JEsus sprok to Em: Wat heetst du Mi gut? Nüms is gut, denn de eenige GOtt.
19. Du weetst ja de Gebote wol: Du schast nich ehebreken. Du schast keen dod maken. Du schast nich stehlen. Du schast nich falsch Tügnis reden. Du schast Nüms bedregen. Ehr din Vader un Moder. 2. Mos. 20, 12. 5. Mos. 5, 16.
20. He antworte awer, un sprok to Em: Meister, dat hef ik Allns holn vun min Jugend up.
21. Un JEsus seeg em an, un harr em leef, un sprok to em: Eens fehlt di. Gah hen, verkop Allns, wat du hest, un gev dat de Armen, so warrst du en Schatz in den Himmel hebben; un kumm, folg Mi na, un nimm dat Krüz up di. Matth. [6, 20.] Luk. [12, 33.]
22. He awer war trurig öwer de Red, un gung trurig darvun, denn he harr veele Göder.