52. He awer leet dat Linn’ fahrn, un leep nakelt darvun.
53. Un se föhrn JEsus to den Hohenprester, darhen tosamen kamen weern alle Hohenpresters un Öllsten un Schriftgelehrten. Matth. [26, 57.] Luk. [22, 54.] Joh. [18, 13.]
54. Petrus awer folg vun wieden bet in den Hohenprester sin Palast; un he weer dar, un seet bi de Knechts un warm sik bi dat Füer.
55. Awer de Hohenpresters un de ganze Rath söchen Tügnisse wedder JEsus, up dat se Em ton Dod brochen, un se funnen nicks. Matth. [26, 59.] Apost. [6, 13.]
56. Veele geven falsch Tügnis wedder Em; awer ehr Tügnisse keemen nich öwereen.
57. Un weke stunnen up, un geven falsch Tügnis wedder Em, un sproken:
58. Wi hebbt hört, dat He sä: Ik will den Tempel, de mit Hann makt is, afbreken un in dree Dag’ en annern bu’n, de nich mit Hann makt is. Joh. [2, 19.]
59. Awer ehr Tügnisse keemen noch nich öwereen.
60. Un de Hohenprester stunn up unner se, un frog JEsus, un sprok: Antwortst Du nicks to dat, wat düsse wedder Di tügt?
61. He awer sweeg still, un antworte nicks. Do frog Em de Hohenprester noch eenmal, un sprok to Em: Büst Du Christus, de Söhn vun den Hochgelavten? Jes. 53, 7.