42. Staht up, lat uns gahn, seht, de Mi verraden deiht, is in de Neeg. Joh. [14, 31.]
43. Un gliek, as He noch reden dä, keem herto Judas, een vun de Twölf, un en grot Volk mit em, mit Swerdters un mit Stangen vun de Hohenpresters un Schriftgelehrten un Öllsten. Matth. [26, 47.] Luk. [22, 47.] Joh. [18, 3.]
44. Un de Verräter harr se en Teken geven, un seggt: Weken ik küssen ward, de is dat, den griept un föhrt Em seker af.
45. Un as He keem, trä he gliek to Em, un sprok to Em: Rabbi, Rabbi, un küß Em. 2. Sam. 20, 9.
46. De annern awer län ehr Hann an Em, un grepen Em.
47. Een awer vun de, de darbi stunn, trock sin Swerdt rut, un slog den Hohenprester sin Knecht, un hau em en Ohr af. Matth. [26, 51.] Luk. [22, 50.]
48. Un JEsus antworte, un sprok to se: Ji sünd utgahn, as to en Mörder, mit Swerdten un mit Stangen, Mi to fangen;
49. Ik bün däglich bi ju in den Tempel west un hef lehrt, un ji hebbt Mi nich grepen. Awer up dat de Schrift erfüllt war. Ps. [69, 10.]
50. Un de Jüngers verleeten Em alle un leepen weg. Hiob. 19, 13.
51. Un dar weer en Jüngling, de folg Em na, de weer mit Linn’ kledt up de blote Hut; un de Jünglings grepen em.