19. Un slogen Em den Kopp mit dat Rohr, un bespegen Em, un fulln up de Knee, un beden Em an. Matth. [26, 67.]
20. Un as se Em verspott harrn, trocken se Em den Purpur ut un trocken Em Sin egen Kleder an, un föhrn Em rut, dat se Em krüzigen. Matth. [27, 34.]
21. Un dwungen een, de dar vörbi gung, nennt Simon vun Kyrene, de vun dat Feld keem (de en Vader weer to Alexander un Rufus), dat he Em dat Krüz drog. Matth. [27, 32.] Luk. [23, 36.]
22. Un se brochen Em an de Stä Golgatha, dat is verdütscht: Schädelstä. Matth. [27, 33.]
23. Un se geven Em Myrrhen in Wien to drinken; un He neem dat nich to Sik. Ps. [69, 22.]
24. Un as se Em krüzigt harrn, deeln se sik Sin Kleder, un smeten dat Lot darum, wer wat afkreeg. Ps. [22, 19.] Matth. [27, 35.] Luk. [23, 34.] Joh. [19, 24.]
25. Un dat weer um de drütte Stunn, dat se Em krüzigten.
26. Un dat weer baben öwer Em schreven, wat man Em Schuld gev, nämlich: En König vun de Juden. Matth. [27, 37.]
27. Un se krüzigten twee Mörders mit Em; een to Sin rechten un den annern to’r linken Hand.
28. Dar war de Schrift wahr makt, de dar seggt: He is to de Öweldoers rekent. Jes. 53, 12.