29. Un de dar vörbi gungen, lästerten Em, un schüttelten ehr Köpp, un sproken: Pfui Di, wa fien brickst Du den Tempel twei un bu’st em in dree Dag’! Joh. [2, 19.]
30. Help Di nu Sülvst, un stieg herunner vun dat Krüz! Luk. [23, 35.]
31. Dessülven glieken verspotten de Hohenpresters Em unner enanner, samt de Schriftgelehrten, un sproken: He hett anner Lüd holpen, un kann Sik Sülvst nich helpen.
32. Is He Christus un en König in Israel, so stieg He nu vun dat Krüz, dat wi seht un glovt. Un de mit Em krüzigt weern, höhnten Em ok.
33. Un na de sößte Stunn war en Düsternis öwer dat ganze Land, bet to de negente Stunn. Matth. [27, 45.] Luk. [23, 44.]
34. Un um de negente Stunn reep JEsus lut, un sprok: Eli, Eli, lama absathani! dat is verdütscht: Min GOtt, Min GOtt, warum hest Du Mi verlaten? Ps. [22, 2.] Matth. [27, 46.]
35. Un enige, de darbi stunnen, as se dat hörn, sproken se: Süh, He röpt den Elias.
36. Do leep een to Em, füll en Swamm mit Etig, un steek em up en Rohr, un gev Em wat to drinken, un sprok: Holt, lat mal sehn, ob Elias kummt un Em raf nimmt. Ps. [69, 22.]
37. Awer JEsus schreeg lut, un verscheed. Joh. [19, 30.]
38. Un de Vörhang in de Tempel reet in twee Stücken entwei, vun baben an bet unnen dal. Matth. [27, 51.]