39. De Hauptmann awer, de darbi stunn, gegen Em öwer, as he seeg, dat He mit son Geschrigg verscheden dä, sprok he: Wahrhaftig, düsse Minsch is GOtt Sin Söhn west! Matth. [27, 54.]

40. Un dar weern ok Fruens, de vun wieden düt Allns anseegen, mank weke weer Maria Magdalena, un Maria, den lütten Jakobus un Joses ehr Moder, un Salome, Matth. [27, 55.]

41. De Em ok nafolgt weern, as He in Galiläa weer, un deent harrn, un veel anner, de mit Em rup na Jerusalem gahn weern. Luk. [8, 2.]

42. Un up den Abend, wiel dat de Rüstdag weer, weke is de Vörsabbat,

43. Keem Joseph vun Arimathia, en ehrbare Ratsherr, de ok up GOtt Sin Riek töv; de wag dat, un gung rin to Pilatus, un bed’ um JEsus Sin Lieknam. Matth. [27, 57.] Luk. [23, 50.] Joh. [19, 38.]

44. Pilatus awer wunner sik, dat He all dod weer, un reep den Hauptmann, un frog em, ob He längst dod weer?

45. Un as he dat vun den Hauptmann utkundschaft harr, gev he Joseph den Lieknam.

46. Un he koff Linn’, un neem Em af, un wickel Em in dat Linn’ un lä Em in en Graf, dat weer in en Felsen haut, un wölter en Steen vör de Döhr to dat Graf. Matth. [27, 60.]

47. Awer Maria Magdalena, un Maria Joses keken to, wo He henleggt war. Matth. [27, 61.]

Dat 16. Kapitel.