27. To en Jungfru, de vertrut weer mit en Mann, mit Namen Joseph, vun David sin Hus, un de Jungfru heet Maria. Luk. [2, 5.] Matth. [1, 18.]
28. Un de Engel keem to ehr rin, un sprok: Wes’ gröt’, du Holdselige! De HErr is mit di, du Gebenedeite mank de Fruens!
29. As se em awer seeg, verfehr se sik öwer sin Red, un dach: Wat is dat för en Gruß?
30. Un de Engel sprok to ehr: Wes’ nich bang, Maria, du hest Gnad bi GOtt funn’.
31. Süh, du warrst swanger warrn in dat Lief, un en Söhn to Welt bringen, den Sin Namen schast du JEsus heeten. Jes. 7, 14. Matth. [1, 21.]
32. De ward grot un en Söhn vun den Allerhöchsten nennt warrn, un GOtt de HErr ward Em den Stohl vun Sin Vader geven. Jes. 9, 7. 2. Sam. 7, 12.
33. Un He ward en König sien öwer Jakob Sin Hus ewig, un up Sin Königriek ward keen Enn sien. Dan. 4, 31. 7, 14. Mich. 4, 7.
34. Do sprok Maria to den Engel: Woans schall dat togahn? alldewiel ik vun keen Mann weet?
35. De Engel antwort, un sprok to ehr: De hillige GEist ward öwer di kamen, un de Kraft vun den Höchsten ward di öwerschatten. Darum ok dat Hillige, dat vun di gebarn ward, ward GOttes Söhn nennt warrn. Matth. [1, 18.] [20.] Dan. 9, 24.
36. Un süh, Elisabeth, din Blotsfründin, is ok swanger mit en Söhn in ehr Öller un geiht in den sößten Monat, de in Verrop steiht, dat se unfruchtbar is. Jes. 54, 6.