26. Wehe ju, wenn ju jedereen lavt. Desglieken dän ehr Vaders de falschen Propheten ok.
27. Awer Ik segg ju, de ji tohört: Leevt ju Fiende; doht de wohl, de ju hassen doht;
28. Segent de, de ju verflucht; bedt för de, de ju beleidigt.
29. Un wer di sleit up de een Back, den bee de anner ok an; un wer di den Mantel nimmt, den weiger ok nich, den Rock to geven.
30. Wer di beden deiht, den gif, un wer di dat Dine nimmt, dar födder dat nich wedder. 5. Mos. 15, 7.
31. Un as ji wüllt, dat ju de Lüd dohn schüllt, so doht ji ok se. Röm. [7, 12.]
32. Un wenn ji leef hebbt, de ju leef hebbt, wat för Dank hebbt ji darvun? Denn de Sünners leeft ok, de se leef hebbt. Matth. [5, 46.]
33. Un wenn ji ju Woldäders wol doht; wat för en Dank hebbt ji darvun? Denn de Sünners doht ok datsülve.
34. Un wenn ji lehnt, vun de ji höpt, wedder to nehmen; wat för en Dank hebbt ji darvun? Denn ok de Sünners lehnt de Sünners, up dat se Gliekes wedder nehmt. 3. Mos. 25, 35. Matth. [5, 42.]
35. Doch awer leeft ju Fiende; doht wol un deent, dat ji nicks darför höpt, so ward ju Lohn grot wesen, un ward Kinner vun den Allerhöchsten wesen. Denn He is gütig ok öwer de Undankbaren un de Boshaften. Ps. [37, 26.]