25. Un wat förn Nutzen harr de Minsch, wenn he de ganze Welt gewinnen dä, un verlor sik sülvst, oder dä sik sülvst Schaden?
26. Wer sik awer vör Mi un Min Wör’ schamt, vör den ward sik ok de Minschensöhn schamen, wenn He kamen ward in Sin un Sin Vaders un in de hilligen Engeln ehr Herrlichkeit. Matth. [10, 33.] Mark. [8, 38.] Luk. [12, 9.] 2. Tim. [2, 12.]
27. Ik segg ju awer wahrlich, dat enige sünd vun de, de hier staht, de den Dod nich smecken ward, bet dat se GOtt Sin Riek seht.
28. Un dat begev sik na düsse Reden bi acht Dag’, dat He to Sik nehm Petrus, Johannes un Jakobus, un gung up en Barg to beden. Matth. [17, 1.] Mark. [9, 2.]
29. Un as He bed, war de Gestalt vun Sin Angesicht anners, un Sin Kleed war witt, un glänz.
30. Un süh, twee Männer reden mit Em, weke weern Moses un Elias.
31. De erschienen in Klarheit, un reden vun den Utgang, weken He schull erfülln in Jerusalem.
32. Petrus awer un de mit em weern, weern vull Slap. As se awer upwaken dän, seegen se Sin Klarheit, un de twee Männer, de bi Em stunn’.
33. Un dat begev sik, as de vun Em wieken dän, sprok Petrus to Em: Meister, hier is gut wesen, lat uns dree Hütten maken, Di een, Moses een, un Elias een. Un he wuß nich, wat he reden dä.
34. As he awer düt reden dä, keem en Wolk, un öwerschatt se, un se verfehrn sik, as de Wolk se öwertrock.