55. JEsus awer wenn’ Sik, un bedroh se, un sprok: Weet ji nich, wat för en Geist sin Kinner ji sünd?
56. De Minschensöhn is nich kamen, de Minschen ehr Seel to verdarven, sonnern to erholn. Joh. [3, 17.] [12, 47.]
57. Un se gungen in en annern Flecken. Dat begev sik awer, as se up den Weg weern, sprok een to Em: Ik will Di folgen, wo Du hengeihst. Matth. [8, 19.]
58. Un JEsus sprok to Em: De Föß hebbt Kuhlen, un de Vageln unner den Himmel hebbt Nester: awer de Minschensöhn hett nich, wo He Sin Kopp henleggt.
59. Un He sprok to en annern: Folg Mi na! De sprok awer: HErr, gif mi Frielöv, dat ik tovör hengah un min Vader begrav.
60. Awer JEsus sprok to em: Lat de Doden ehr Doden begraven, gah du awer hen, un verkünnig GOtt Sin Riek. Matth. [8, 22.]
61. Un en anner sprok: HErr, ik will Di nafolgen, awer verlöv mi tovör, dat ik en Afscheed maken doh mit de, de in min Hus sünd. 1. Kön. 19, 20.
62. JEsus awer sprok to em: Wer sin Hand an de Plog leggt, un süht torügg, de is nich geschickt to GOtt Sin Riek. Spr. 26, 11. 2. Pet. [2, 20.]
Dat 10. Kapitel.
1. Darna wähl de HErr anner söventig ut, un schick se je twee un twee vör sik her, in alle Städte un Örter, dar He henkamen wull;