22. Dat is Mi Allns öwergeven vun Min Vader. Un Nüms weet, wer de Söhn is, as alleen de Vader, noch wer de Vader is, as alleen de Söhn, un wakeen dat de Söhn will apenbarn. Matth. [11, 27.] Joh. [1, 18.] [6, 46.]
23. Un He wenn’ Sik to Sin Jüngers, un sprok to se alleen: Selig sünd de Ogen, de dat seht, wat ji seht. 1. Kön. 10, 8. Matth. 13, 76.
24. Denn Ik segg ju: Veele Propheten un Könige wulln sehn, wat ji seht, un hebbt dat nich sehn, un hörn, wat ji hört, un hebbt dat nich hört. 1. Pet. [1, 10.]
25. Un süh, dar stunn en Schriftgelehrten up, versöch Em, un sprok: Meister, wat mutt ik dohn, dat ik dat ewige Leven arv? Matth. [22, 35.] Mark. [12, 28.]
26. He awer sprok to Em: Wa steiht in dat Gesetz schreven? Woans lis’t du dar?
27. He antworte, un sprok: Du schast GOtt, Din HErr, leef hebben vun ganzen Harten, vun ganze Seel, vun allen Kräften, un vun ganzen Gemöt, un din Neegsten as di sülvst. 3. Mos. 19, 18. Mark. [12, 30.] [31.]
28. He awer sprok to em: Du hest recht antwort; doh dat, so warrst du leven. 3. Mos. 18, 5.
29. He awer wull sik sülvst rechtfardigen, un sprok to JEsus: Wer is denn min Neegste? 2. Mos. 2, 13.
30. Do antworte JEsus, un sprok: Dar weer en Minsch, de gung vun Jerusalem raf na Jericho, un full unner de Mörders; de trocken em ut, un slogen em, un gungen darvun, un leeten em halfdod liggen.
31. Dat begev sik awer vun ungefehr, dat en Prester desülve Strat raf trock, un as he em seeg, gung he vöröwer.