32. Desglieken ok en Levit, as he keem bi de Stä, un seeg em, gung he vöröwer.
33. En Samariter awer reis’, un keem darhen, un as he em sehn dä, jammer he em, Ezech. 16, 6.
34. Gung to em, verbunn em sin Wunden, un got dar Öl un Wien rin; un bör em up sin Thier, un broch em in de Harbarg, un pleg em.
35. An den annern Dag reis’ he, un trock rut twee Groschen un gev se den Werth, un sprok to em: Pleg em; un wenn du wat mehr utleggen warrst, will ik di dat betaln, wenn ik wedder kam.
36. Wat för een, dünkt di, de mank düsse dree de Neegste west is to den, de mank de Mörders fulln weer?
37. He sprok: De de Barmhartigkeit an em dä. Do sprok JEsus to em: So gah hen, un doh desglieken.
38. Dat begev sik awer, as se wannelten, gung He in en Flecken. Dar weer en Fru, mit Namen Martha, de neem Em up in ehr Hus. Joh. [11, 1.] [12, 2.] [3.]
39. Un se harr en Swester, de heet Maria; de sett sik to JEsus Sin Föt, un hör Sin Red to. Apost. [22, 3.]
40. Martha awer mak sik veel to schaffen, Em to deen’. Un se trä hento, un sprok: HErr, fragst Du nich darna, dat min Swester mi alleen deen’ lett? Segg ehr doch, dat se dat ok angrippt.
41. JEsus awer antworte, un sprok to ehr: Martha, Martha, du hest veel Sorg un Möh;