16. An ehr Frücht schüllt ji se kennen lehrn. Kann man ok Druven sammeln vun de Dorn oder Fiegen vun de Diesteln? Luk. [6, 44.] Jak. [3, 12.] 1. Tim. [5, 24.] [25.]
17. So bringt jede gude Bom gude Frücht, awer en fuln Bom bringt böse Frücht.
18. En gude Bom kann nich böse Frücht bringen, un en fule Bom kann nich gude Frücht bringen. Matth. [12, 33.]
19. Jede Bom, de keen gude Frucht bringt, ward afhaut un in dat Füer smeeten. Matth. [3, 10.] Luk. [3, 9.] Joh. [15, 2.] [6.]
20. Darum schüllt ji se an ehr Frücht erkenn lehrn.
21. Dar ward nich all, de to Mi seggt: HErr, HErr, in dat Himmelriek kam, blot de den Willn doht vun Min Vader in den Himmel. Röm. [2, 13.] Jak. [1, 22.] [25.]
22. Veele ward to Mi seggen an den Dag: HErr, HErr, hebbt wi nich in Din Nam weissagt? Hebbt wi nich in Din Nam Düvels utdreven? Hebbt wi nich in Din Nam veele Warke dahn? Luk. [6, 46.] [13, 26.] [27.]
23. Denn will Ik se bekenn: Ik hef ju noch nie kennt, wiekt all vun Mi, ji Öweldäders. Matth. [25, 41.] Ps. [6, 9.]
24. Wer darum up düß Min Red hörn deiht un deiht darna, den vergliek Ik mit en kloken Mann, de sin Hus up Felsen bu’n dä. Luk. [6, 47.]
25. As nu en Slagregen full, un veel Water keem, un de Winn weihn un stötten an dat Hus, full’t doch nich um, denn dat weer up en Felsen bu’t. Matth. [16, 18.]