39. De HErr awer sprok to em: Ji Pharisäers holt dat Utwennige vun de Bekers un de Schöddeln rein, awer ju Inwenniges is vull Rov un Bosheit. Luk. [18, 11.] [12.] Matth. [15, 3.] [23, 25.] Mark. [7, 8.]
40. Ji Narren, meent ji, dat dat binnen rein is, wenn dat buten rein is?
41. Doch gevt Almosen vun dat, dat dar is; süh, so is ju Allns rein.
42. Awer wehe ju Pharisäers, dat ji vun Pfeffermünz un Raute, un allerlie Grönkrut den Teinten nehmt, un gaht vör dat Gericht öwer, un vör GOttes Leef. Düt schull man dohn, un dat nich laten.
43. Wehe ju Pharisäers, dat ji geern baben an sitt in de Scholen, un wüllt gröt’ warrn up den Markt. Luk. [20, 46.] Matth. [23, 6.] Mark. [12, 39.]
44. Wehe ju Schriftgelehrten un Pharisäers, ji Heuchlers, dat ji west gliek as de verdeckten Gräver, dar de Lüd öwer lopt un kennt se nich. Matth. [23, 27.]
45. Do antworte een vun de Schriftgelehrten, un sprok to Em: Meister, mit de Wör’ beschimpst Du ok uns.
46. He awer sprok: Un wehe ok ju Schriftgelehrten! denn ji beladt de Minschen mit unerdrägliche Lasten, un ji röhrt se nich mit een Finger an. Jes. 10, 1. Matth. [23, 4.] Apost. [15, 10.]
47. Wehe ju! denn ji bu’t de Propheten ehr Gräver; ju Vaders awer hebbt se dod makt. Matth. [23, 29.]