6. Un sprok: HErr, min Knecht liggt to Hus un is gichtkrank un hett grote Wehdag.
7. JEsus sprok to em: Ik will kamen un em gesund maken.
8. De Hauptmann antworte un sprok: HErr, ik bün nich weert, dat Du ünner min Dack geihst, sonnern sprick blot een Wort, so ward min Knecht gesund.
9. Denn ik bün en Minsch, darto de Obrigkeit unnerdahn, un hef unner mi Kriegsknechte. Awer wenn ik segg to een: Gah hen, so geiht he, un to en annern: Kumm her, so kummt he, un to min Knecht: Doh dat, so deiht he dat.
10. Do JEsus dat hör, verwunner He Sik un sprok to de, weke Em nafolgten: Wahrlich, Ik segg ju, son Glov hef Ik in Israel nich funn.
11. Awer Ik segg ju: Veele ward kamen vun Osten un Westen un mit Abraham un Isaak un Jakob in dat Himmelriek sitten. Jes. 49, 12. Luk. [13, 28.] [29.]
12. Awer de Kinner vun dat Riek ward utstött in de üterste Düsternis, dar ward Hulen un Tänklappern wesen. Matth. [22, 13.] [25, 30.]
13. Un JEsus sprok to den Hauptmann: Gah hen, di schall geschehn, as du glovt hest. Un sin Knecht war gesund to desülvige Stunn. Matth. [9, 29.] [15, 28.]
14. Un JEsus keem in Petrus sin Hus un seeg, dat sin Swiegermoder leeg un harr dat Fever. Mark. [1, 29.] Luk. [4, 38.]
15. Do greep He ehr Hand an, un dat Fever verleet se. Un se stunn up un deen Em. Matth. [9, 25.]