16. Den sülven Abend awer brochen se veel Besetene to Em. Un He drev de Geister ut mit Worten un mak allerlie Kranke gesund. Mark. [1, 32.] Luk. [4, 40.]
17. Up dat erfüllt war, wat seggt is vun den Propheten Jesaias, de dar sprickt: He hett unse Swachheit up Sik nahmen un unse Sük hett He dragen. Jes. 53, 4. 5. 1. Pet. [2, 24.]
18. Un as JEsus veel Volk um Sik seeg, befohl He, gündsiet vun de See hinöwer to föhrn.
19. Un en Schriftgelehrte keem to Em, de sprok to Em: Meister, ik will Di folgen, wo Du hengeihst. Luk. [9, 57.]
20. JEsus sä to em: De Vöß hebbt Kuln un de Vageln unner den Himmel hebbt Nester, awer de Minschensöhn hett nich, wo He Sin Kopp henleggt.
21. Un en annern mank Sin Jüngers sprok to Em: HErr, gif mi Frilöv, dat ik hengah un toeerst min Vader begrav.
22. Awer JEsus sprok to em: Folg du Mi na un lat de Doden ehr Doden begraven. 1. Tim. [5, 6.]
23. Un He steeg in dat Schipp, un Sin Jüngers folgen Em. Mark. [1, 36.] Luk. [8, 22.]
24. Un süh, do keem en grot Unwedder, so dat ok dat lüttje Schipp vun de Waggen bedeckt war, un He sleep. Jon. 1, 4. 5.
25. Un de Jünger gungen to Em, weckten Em up un sproken: HErr, help uns, wi kamt sunst um.