26. Do sä He to se: Ji Kleenglövigen, warum sünd ji so bang? Un stunn up un bedroh den Wind un de See, do war dat ganz still. Matth. [6, 30.]
27. De Minschen awer wunnern sik un sproken: Wat is dat för en Mann, dat Em de Wind un de See gehorsam sünd? Spr. 30, 4.
28. Un He keem gündsiet vun de See in de Gegend vun de Gergesener. Do lepen Em twee Beseeten in de Möt, de keemen ut de Dodenkulen un weern heel grimmig, so dat Nüms desülve Strat wannern kunn. Mark. [5, 1.] Luk. [8, 26.]
29. Un süh, de schregen un sproken: O JEsus, Du GOttes Söhn, wat hebbt wi mit Di to dohn? Büst Du herkamen uns to pienigen, ehr dat Tied is? Luk. [4, 41.]
30. Dar weer awer in de Feern en grote Drift Swien up de Weid.
31. Do beden Em de Düvels un sproken: Wullt Du uns utdrieven, so gif uns Frilöv, in de Drift Swien to fahrn.
32. Un He sprok: Fahrt hen! Do fahrn se ut un fahrn in de Drift Swien. Un süh, de ganze Drift Swien stört sik vun de steile Hög in de See un versop darin. Luk. [8, 32.] [33.]
33. Un de Harr’s leepen weg un gungen hen in de Stadt un sä’n dat all, un wa dat mit de Beseeten togahn weer.
34. Un süh, do gung de ganze Stadt rut, JEsus in de Möt. Un as se Em sehn dä’n, beden se Em, dat He vun ehr Grenzen wieken wull. Mark. [5, 17.] Luk. [8, 37.]