29. He antworte awer, un sprok to den Vader: Süh, so veele Jahr deen ik di, un hef din Gebot noch nie öwertreden; un du hest mi to keen Tied en Bock geven, dat ik mit min Frünn vergnögt wesen kunn.
30. Nu awer düsse din Söhn kamen is, de sin Gut mit Horen vertehrt hett, hest du en Mastkalf slacht. Spr. 29, 3.
31. He awer sprok to em: Min Söhn, du büst all Tied bi mi, un Allns, wat min is, dat is din.
32. Du schust awer vergnögt un guden Moths wesen; denn düsse din Broder weer dod, un is wedder lebendig warn; he weer verlarn, un is wedder funn.
Dat 16. Kapitel.
1. He sprok awer ok to Sin Jüngers: Dar weer en rieken Mann; de harr en Husholer, de war vör em berüchtigt, as harr he em sin Göder umbrocht.
2. Un he leet em kamen, un sprok to em: Wa hör ik dat vun di? Doh Rekenschap vun din Husholn; denn du kannst vun nu an keen Husholer mehr wesen.
3. De Husholer awer sprok bi sik sülvst: Wat schall ik dohn? Min Herr nimmt dat Amt vun mi; graven kann ik nich, so scham ik mi to beddeln.
4. Ik weet wol, wat ik dohn will, wenn ik nu vun dat Amt sett warr, dat se mi in ehr Hüser nehmt.