5. Un he reep to sik alle, de sin Herr wat schüllig weern, un sprok to den eersten: Waveel büst du min Herr schüllig?
6. He sprok: Hunnert Tünn Öl. Un he sprok to em: Nimm din Bref, sett di hen, un schriev gau föftig.
7. Darna sprok he to den annern: Du awer, waveel büst du schüllig? He sprok: Hunnert Tünn Weeten. Un he sprok to em: Nimm din Bref un schriev tachendig.
8. Un de Herr lav den ungerechten Husholer, dat he klok dahn harr. Denn de Kinner vun düsse Welt sünd klöker as de Kinner vun dat Licht in ehr Art. Eph. [5, 9.] 1. Thess. [5, 5.]
9. Un Ik segg ju ok: Makt ju Frünn mit den ungerechten Mammon, up dat, wenn ji Noth lieden doht, se ju upnehmt in de ewigen Hütten. Matth. [6, 20.] Luk. [19, 21.] 1. Tim. [6, 19.]
10. Wer in dat Geringste tru is, de is ok in dat Grote tru, un wer in dat Geringste unrecht is, de is ok in dat Grote unrecht.
11. Wenn ji nu in den ungerechten Mammon nich tru sünd, wer will ju dat Wahrhafte anvertrun?
12. Un wenn ji in dat Fremde nich tru sünd, wer will ju geven dat, wat ju egen is?
13. Keen Husknecht kann twee Herren deenen: entweder he ward den een hassen, un den annern leef hebben; oder ward een anhangen un den annern verachten. Ji künnt nich GOtt deenen un den Mammon. Matth. [6, 24.] Jes. 56, 11.
14. Dat Allns hörn ok de Pharisäers, de weern giezig, un spotten öwer Em. Matth. [23, 14.]