31. An densülven Dag, wer up dat Dack is, un sin Husrat in dat Hus, de stieg nich dal, datsülve to haln. Dessülven glieken, wer up dat Feld is, de wenn’ nich um na dat, wat achter em is. Matth. [24, 17.]
32. Denkt an Lot sin Fru! 1. Mos. 19, 26.
33. Wer sin Seel söcht to erholn, de ward se verleern, un wer se verleern ward, de ward ehr to dat Leven helpen. Matth. [10, 39.] Mark. [8, 35.] Luk. [9, 24.]
34. Ik segg ju: In düsse Nacht ward twee up en Bett liggen; een ward annahmen, de anner ward verlaten warrn. Matth. [24, 40.] [41.]
35. Twee ward mahln mit enanner; de een ward annahmen, de anner ward verlaten warrn.
36. Twee ward up dat Feld wesen; een ward annahmen, un de anner ward verlaten warrn.
37. Un se antworten, un sproken to Em: HErr, wo dar? He awer sprok to se: Wo dat Aas is, dar sammelt sik de Adlers. Hiob. 39, 30. Habak. 1, 8. Matth. [24, 28.]
Dat 18. Kapitel.
1. He sä se awer en Glieknis darvun, dat man alle Tied beden, un nich möd warrn schull; Röm. [12, 12.] Kol. [4, 2.] 1. Thess. [5, 17.]