21. Man ward ok nich seggen: »Süh hier, oder, dar is dat.« Denn seht, GOtt Sin Riek is inwennig in ju. Matth. [24, 23.] Mark. [13, 21.]
22. He awer sprok to Sin Jüngers: De Tied ward kamen, dat ji ward begehrn to sehn een Dag vun den Minschensöhn, un ward Em nich sehn.
23. Un se ward to ju seggen: »Süh hier, süh dar.« Gaht nich hen un folgt ok nich. Matth. [24, 23.] Mark. [13, 21.] Luk. [21, 8.]
24. Denn so as de Blitz baben vun den Himmel blitzt, un lücht öwer Allns, dat unner den Himmel is: so ward de Minschensöhn an Sin Dag wesen. Matth. [24, 27.]
25. Tovör awer mutt He veel lieden, un verstött warrn vun düt Geslecht. Matth. [16, 21.]
26. Un so as dat gescheeg to Noah sin Tieden: so ward dat ok geschehn in de Dag’ vun den Minschensöhn.
27. Se eeten, se drunken, se frieten un leeten sik frien bet up den Dag, as Noah in de Arch gung, un de Sündfloth keem, un broch se all um. 1. Mos. 7, 7.
28. Dessülven glieken as dat gescheeg to Lot sin Tieden. Se eeten, se drunken, se kofften, se verkofften, se planten, se bu’ten.
29. An den Dag awer, as Lot ut Sodom gung, do regen dat Füer un Swefel vun den Himmel un broch se all um. 1. Mos. 19, 15.
30. Up düsse Wies’ ward dat ok togahn an den Dag, wenn de Minschensöhn schall apenbart warrn.