32. Denn He ward öwerantwort warrn an de Heiden, un He ward verspott, un beschimpt, un bespiet warrn; Matth. [27, 2.]
33. Un se ward Em geißeln, un dod maken, un an den drütten Dag ward He wedder upstahn.
34. Se awer verstunn nicks darvun, un de Red weer se verborgen, un se wussen nich, wat dar seggt weer. Luk. [9, 45.]
35. Dat gescheeg awer, as He neeg to Jericho keem, seet en Blinde an den Weg un beddel. Matth. [20, 29.] [30.] Mark. [10, 46.]
36. Do he awer hör dat Volk, dat dar hen gung, forsch he, wat dat weer.
37. Do verkünnigten se em, JEsus vun Nazareth gung dar vöröwer.
38. Un he reep un sprok: JEsus, David sin Söhn, erbarm Di öwer mi!
39. De awer vöran gungen, drohten em, he schull still swiegen. He awer schreeg veel luder: Du Söhn Davids, erbarm Di öwer Mi!
40. JEsus awer stunn still, un heet em to sik bringen. As se em awer neeg bi Em brochten, frog He em,
41. Un sprok: Wat wullt du, dat Ik di dohn schall? He sprok: HErr, dat ik sehn much.