46. Un sprok to se: Wat slapt ji? Staht up un bedt, dat ji nich in Anfechtung fallt.
47. As He awer noch reden dä, süh, de Schar, un een vun de Twölf, nömt Judas, gung vör se her, un gung up JEsus to, um Em to küssen. Matth. [26, 47.]
48. JEsus awer sprok to em: Judas, verradest du den Minschensöhn mit en Kuß? Matth. [26, 49.]
49. As de awer, de um Em weern, seegen, wat dar warrn wull, sproken se to Em: HErr, schüllt wi mit dat Swerdt darmank slahn?
50. Un een vun se slog den Hohenprester sin Knecht, un hau em sin rechte Ohr af. Matth. [26, 51.]
51. JEsus awer antwort, un sprok: Lat se doch so wieder maken. Un He röhr sin Ohr an, un heel em.
52. JEsus awer sprok to de Hohenpresters un Hauptlüd vun den Tempel, un de Öllsten, de to Em kamen weern: Ji sünd, as to en Mörder, mit Swerdten un mit Stangen utgahn. Matth. [26, 55.] Mark. [14, 48.]
53. Ik bün däglich bi ju in den Tempel west, un ji hebbt keen Hand an Mi leggt; awer düt is ju Stunn, un de Macht vun de Finsternis. Joh. [7, 30.] Luk. [8, 20.]
54. Se grepen Em awer, un föhrn Em af, un brochten Em in den Hohenprester sin Hus. Petrus awer folg von wieden. Matth. [26, 57.] [58.] Mark. [14, 53.] Joh. [18, 13.]
55. Do maken se en Füer an merrn in den Palast, un setten sik tosam, un Petrus sett sik mank se. Matth. [26, 69.]