29. Den annern Dag süht Johannes JEsus to sik kamen, un sprickt: Süh, dat is GOtt Sin Lamm, dat de Welt ehr Sünden dregen deiht. 2. Mos. 12, 3.
30. Düsse is dat, vun Den ik seggt hef: Na mi kummt en Mann, de vör mi west is: denn He weer fröher as ik.
31. Un ik kenn Em nich; sonnern up dat He bekannt war in Israel, darum bün ik kamen to döpen mit Water.
32. Un Johannes tüg, un sprok: Ik seeg, dat de GEist rünner fahrn dä as en Duv vun den Himmel, un bleev up Em. Matth. [3, 16.] Mark. [1, 10.] Luk. [3, 21.] [22.]
33. Un ik kenn Em nich; awer de mi schicken dä to döpen mit Water, desülve sprok to mi: Öwer weken du sehn warrst den GEist rünner fahrn, un up em blieven, desülve is dat, de mit den hilligen GEist döpen deiht. Apost. [1, 5.]
34. Un ik seeg dat, un tüg, dat düsse GOtt Sin Söhn is.
35. Den annern Dag stunn Johannes awermals dar, un twee vun sin Jüngers.
36. Un as he JEsus gahn seeg, sprok he: Süh, dat is GOtt Sin Lamm. 2. Mos. 12, 3.
37. Un twee vun sin Jüngers hörn em reden, un folgden JEsus na.
38. JEsus awer kehr sik um, un seeg se nafolgen, un sprok to se: Wat sökt ji? Se awer sproken to Em: Rabbi, (dat heet up dütsch: Meister), wo büst Du to Harbarg?