7. JEsus sprickt to se: Füllt de Fät mit Water. Un se füllten se bet baben an.
8. Un He sprickt to se: Geet dat nu ut, un bringt dat den Schaffer. Un se brochten dat.
9. As awer de Schaffer den Wien, de Water west weer, pröven dä, un nich wuß, woher he keem, (de Deeners awer wußten dat, de dat Water ingaten harrn,) röpt de Schaffer den Brüdigam,
10. Un sprickt to em: Jedereen gift toeerst den guden Wien, un wenn se veel drunken hebbt denn den ringern; du hest den guden Wien bet nu beholn. 1. Mos. 43, 34. Hagg. 1, 6.
11. Dat is dat eerste Teken, dat JEsus dä, geschehn to Kana in Galiläa, un apenbar Sin Herrlichkeit. Un Sin Jüngers glövten an Em.
12. Darna trock He dal na Kapernaum, He, Sin Moder, Sin Bröder un Sin Jüngers, un bleven nich lang darsülvst.
13. Un de Juden ehr Ostern weer neeg bi, un JEsus trock up na Jerusalem.
14. Un funn in den Tempel sitten, de dar Ossen, Schap un Duven to Verkop harrn, un de Weslers. Matth. [21, 12.] Mark. [11, 15.]
15. Un He mak en Geißel ut Tauen, un dreev se all ut den Tempel rut, mitsamt de Schap un Ossen, un schütt de Weslers dat Geld weg, un stött de Dischen um;
16. Un sprok to de, weke de Duven to Verkop harrn: Dregt dat vun hier weg, un makt nich Min Vader Sin Hus to en Kopmannshus.