17. Sin Jüngers awer dachten daran, dat dar schreven steiht: De Iwer för Din Hus hett mi freten. Ps. [69, 10.]
18. Do antworten nu de Juden, un sproken to Em: Wat wiest Du uns för en Teken, dat Du so wat dohn dörfst?
19. JEsus antworte un sprok to se: Terbrekt düssen Tempel, un an den drütten Dag will Ik em upbu’n. Matth. [26, 61.] [27, 40.] Mark. [14, 58.] [15, 29.]
20. Do sproken de Juden: Düsse Tempel is in sößunveertig Jahr upbu’t, un Du wullt em in dree Dag’ wedder upbu’n?
21. He awer sprok vun den Tempel vun Sin Lief. Kol. [2, 9.]
22. As He nu upstahn weer vun de Doden, dachten Sin Jünger daran, dat He düt seggt harr, un se glövten de Schrift, un de Red, de JEsus seggt harr. Luk. [24, 8.] Ps. [16, 10.]
23. As He awer to Jerusalem weer in de Ostern up dat Fest, glövten veele an Sin Nam, as se de Teken sehn dän, de He dä.
24. Awer JEsus vertru Sik se nich an, denn He kenn se all.
25. Un bruk nich, dat jemand Tügnis geven dä, vun en Minsch; denn He wuß wol, wat in den Minschen weer. Ps. [10, 7.]