10. JEsus antwort un sprok to em: Büst du en Meister in Israel, un weest dat nich?
11. Wahrlich, wahrlich, Ik segg di: Wi redt, dat wi weet, un tügt, dat wi sehn hebbt, un ji nehmt uns’ Tügnis nich an.
12. Glövt ji nich, wenn Ik ju vun irdische Dinge seggen doh; wa ward ji denn glöven, wenn Ik ju vun himmlische Dinge seggen war? Weish. 9, 16.
13. Un Nüms fahrt na den Himmel as alleen de, de vun den Himmel dal kamen is, nämlich de Minschensöhn, de in den Himmel is. Ps. [47, 6.] Eph. [4, 9.]
14. Un gliek as Moses in de Wüstenie en Slang verhögt hett, also mutt de Minschensöhn verhögt warrn. 4. Mos. 28, 8. 9.
15. Up dat all, de an Em glovt, nich verlarn ward, sonnern dat ewige Leven hebbt. Mark. [16, 16.] Luk. [19, 10.]
16. Also hett GOtt de Welt leef hatt, dat He Sin eengeborn Söhn geven hett, up dat alle, de an Em gloven doht, nich verlarn ward, sonnern dat ewige Leven hebbt. Röm. [5, 8.] [8, 32.] 1. Joh. [3, 16.] [4, 9.]
17. Denn GOtt hett Sin Söhn nich schickt in de Welt, dat He de Welt richten dä, sonnern dat de Welt dörch Em selig warrn schall.
18. Wer an Em glövt, de ward nich richt; wer awer nich glövt, de is all richt; denn he glövt nich an GOtt Sin eengeborn Söhn Sin Namen.
19. Dat is awer dat Gericht, dat dat Licht in de Welt kamen is; un de Minschen harrn de Düsternis mehr leef as dat Licht. Denn ehr Werke weern bös.