30. He mutt wassen, ik awer mutt afnehmen. 2. Sam. 3, 1.
31. De vun baben her kummt, is öwer Alle. Wer vun de Eer is, de is vun de Eer, un redt vun de Eer. De vun den Himmel kummt, de is öwer Alle,
32. Un gift Tügnis vun dat, wat he sehn un hört hett; un Sin Tügnis nimmt Nüms an.
33. Wer dat awer annimmt, de versegelt dat, dat GOtt wahrhaftig is.
34. Denn weken GOtt schickt hett, de redt GOtt Sin Wör; denn GOtt gift den GEist nich na dat Maat. Ps. [45, 3.] [8.]
35. De Vader hett den Söhn leef, un hett Em Allns in Sin Hand geven. Matth. [11, 27.]
36. Wer an den Söhn glöven deiht, de hett dat ewige Leven. Wer den Söhn nich glöven deiht, de ward dat Leven nich sehn, sonnern GOtt Sin Torn blift öwer em. Mark. [16, 16.] 1. Joh. [5, 10.]
Dat 4. Kapitel.
1. As nu de HErr erfahrn dä, dat vör de Pharisäers kamen weer, dat JEsus mehr Jüngers mak un döpen dä, as Johannes,
2. (Obgliek JEsus sülvst nich döpen dä, sonnern Sin Jüngers);