13. JEsus antworte, un sprok to ehr: Wer düt Water drinkt, de ward wedder döstig warrn,
14. Wer awer vun dat Water drinkt, dat Ik em geven doh, de ward ewiglich nich döstig warrn; sonnern dat Water, dat Ik em geven warr, dat ward in em en Born to dat Water warrn, dat in dat ewige Leven quellen deiht.
15. Sprickt de Fru to Em: HErr, gif mi düt Water, up dat ik nich döstig warr, dat ik nich herkamen muß, Water to haln.
16. JEsus sprickt to ehr: Gah hen, rop din Mann, un kumm her.
17. De Fru antwort, un sprok to Em: Ik hef keen Mann. JEsus sprickt to ehr: Du hest recht seggt: »Ik hef keen Mann.«
18. Fief Männer hest du hatt, un den du nu hest, de is nich din Mann. Dar hest du recht seggt.
19. De Fru sprickt to Em: HErr, ik seh, dat du en Prophet büst.
20. Unse Vaders hebbt up düssen Barg anbedt, un ji seggt, Jerusalem is de Stä, dar man anbeden schall. 5. Mos. 12, 5. 6. 11. 1. Kön. 8, 29. 9, 3.
21. JEsus sprickt to ehr: Fru, glöv mi, de Tied kummt, dat ji weder up düssen Barg, noch to Jerusalem ward den Vader anbeden.
22. Ji weet nich, wat ji anbeden doht; wi weet awer, wat wi anbeden doht; denn dat Heil kummt vun de Juden. 2. Kön. 17, 29. Jes. 2, 3. Luk. [24, 47.]