8. JEsus sprickt to em: Stah up, nimm din Bett, un gah hen!
9. Un sogliek war de Minsch gesund, un neem sin Bett, un gung hen. Dat weer awer düsse Dag de Sabbat.
10. Do sproken de Juden to den, de gesund warn weer: Dat is hüt Sabbat, dat schickt sik nich för di, dat Bett to dregen. Jer. 17, 21. Luk. [6, 2.]
11. He antwort se: De mi gesund makt hett, de sprok to mi: »Nimm din Bett, un gah hen!«
12. Do frogen se em: Wer is de Minsch, de to di seggt hett: »Nimm din Bett, un gah hen?«
13. De awer gesund warn weer, wuß nich, wer He weer; denn JEsus weer weg gahn, as so veel Volk an den Ort weer.
14. Darna funn em JEsus in den Tempel, un sprok to em: Süh to, du büst gesund warn; sündig vun nu an nich mehr, darmit di nich noch wat Slimmeres drapen deiht.
15. De Minsch gung hen, un verkünnig dat de Juden, dat JEsus dat weer, de em gesund makt harr.
16. Darum verfolgten de Juden JEsus un söchten Em dod to maken, dat He so wat dahn harr up den Sabbat.
17. JEsus awer antwort se: Min Vader wirkt bet to düsse Stunn, un Ik wirk ok.