30. Do sproken se to Em: Wat deihst Du denn för en Teken, up dat wi seht, un glövt Di? Wat makst Du?
31. Unse Vaders hebbt Manna eten in de Wüste, as schreven steiht: He geev se Brod vun den Himmel to eten. 2. Mos. 16, 13. 14. Neh. 9, 15. Ps. [78, 24.] Weish. 16, 20.
32. Do sprok JEsus to se: Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Moses hett ju nich Brod vun den Himmel geven; sonnern Min Vader gift ju dat rechte Brod vun den Himmel.
33. Denn düt is GOtt Sin Brod, dat vun den Himmel kummt, un gift de Welt dat Leven.
34. Do sproken se to Em: HErr, gif uns jümmer so’n Brod.
35. JEsus awer sprok: Ik bün dat Levensbrod. Wer to Mi kummt, de ward nich hungern, un wer an Mi glövt, de ward nümmermehr döstig. Jes. 55, 1. Sir. 24, 28. Joh. [4, 14.] [7, 37.]
36. Awer Ik hef ju dat seggt, dat ji Mi sehn hebbt, un glövt doch nich.
37. Allns, wat Mi Min Vader geven deiht, dat kummt to Mi; un wer to Mi kummt, den war Ik nich rut stöten.
38. Denn Ik bün vun den Himmel kamen, nich, dat Ik Min Willen doh, sonnern Den Sin, de Mi schickt hett.
39. Dat is awer den Vader Sin Will, de Mi schickt hett, dat Ik nicks verleern doh vun Allns, dat He Mi geven hett, sonnern dat Ik dat upwecken doh up den jüngsten Dag.