60. Veele nu vun Sin Jüngers, de dat hörn, sproken: Dat is en harte Red’, wokeen kann de hörn?
61. As JEsus awer bi Sik Sülbn marken dä, dat Sin Jüngers daröwer murrten, sprok He to se: Nehmt ji daran Anstot?
62. Wa will dat warrn, wenn ji sehn ward den Minschensöhn upfahrn darhen, wo He fröher weer? Joh. [3, 13.] Mark. [16, 19.] Luk. [24, 51.] Eph. [4, 8.]
63. De Geist is dat, de dar lebennig maken deiht, dat Fleesch is nicks nütz. De Wör’, de Ik reden doh, de sünd Geist un sünd Leven. 2. Cor. [3, 6.]
64. Awer dar sünd weke mank ju, de glövt nich. Denn JEsus wuß vun Anfang wol, weke nich glöven dä’n, un wer Em verraden war.
65. Un He sprok: Darum hef Ik ju seggt: Nüms kann to Mi kamen, wenn em dat nich vun Min Vader geven is.
66. Vun dar an gungen veele vun Sin Jüngers torügg, un wannelten nich mehr mit Em.
67. Do sprok JEsus to de Twölf: Wüllt ji ok weggahn?
68. Do antwort Em Simon Petrus: HErr, wohen schüllt wi gahn? Du hest Wör’ vun dat ewige Leven; Joh. [6, 63.] Matth. [7, 29.] Apost. [5, 20.]
69. Un wi hebbt glövt un insehn, dat Du büst Christus, den lebennigen GOtt Sin Söhn. Joh. [1, 49.] [11, 27.] Matth. [16, 16.] Mark. [8, 29.]