50. Düt is dat Brod, dat vun den Himmel kamen deiht, up dat, wer darvun itt, nich starvt.
51. Ik bün dat lebennige Brod, vun den Himmel kamen. Wer vun düt Brod eten ward, de ward leven in Ewigkeit. Un dat Brod, dat Ik geven warr, is Min Fleesch, dat Ik geven warr för de Welt ehr Leven. Ebr. [10, 5.] [10.]
52. Do streden de Juden ünner enanner, un sproken: Woans kann düsse uns Sin Fleesch to eten geven?
53. JEsus sprok to se: Wahrlich, wahrlich, Ik segg ju: Ward ji nich eten den Minschensöhn Sin Fleesch, un drinken Sin Blot, so hebbt ji keen Leven in ju.
54. Wer Min Fleesch eten deiht, un drinkt Min Blot, de hett dat ewige Leven, un Ik warr em an den jüngsten Dag upwecken.
55. Denn Min Fleesch is de rechte Spies, un Min Blot is de rechte Drunk.
56. Wer Min Fleesch eten deiht, un drinkt Min Blot, de blift in Mi, un Ik in em. Joh. [15, 4.] 1. Joh. [3, 24.] [4, 13.]
57. So as Mi schickt hett de lebennige Vader, un Ik leven doh den Vader Sin wegen; so, wer Mi eten deiht, desülvige ward ok leven um Mint willen.
58. Düt is dat Brod, dat vun den Himmel kamen is, nich as ju Vaders hebbt Manna eten, un sünd storven. Wer düt Brod eten deiht, de ward leven in Ewigkeit.
59. Düt sä He in de Schol, as He lehrn dä to Kapernaum.