12. Wo ji awer in en Hus gaht, so gröt datsülvige. Luk. [10, 5.] [6.]
13. Un so datsülvige Hus dat weert is, so schall ju Freden up se kamen. Is dat dat awer nich werth, so ward sik ju Fred wedder to ju kehrn.
14. Un wo jemand ju nich annehm ward noch ju Red hörn, so gaht rut vun datsülvige Hus oder Stadt un slaht den Stoff af vun ju Föt. Mark. [6, 11.] Luk. [9, 5.] Apost. [13, 51.] [16, 7.]
15. Wahrlich, Ik segg ju: De Sodomer un Gomorrer ehr Land ward dat erdräglicher gahn an’t jüngste Gericht as son Stadt.
16. Seht, Ik schick ju as de Schap mitten mank de Wölf, darum west klok as de Slangen un ahn Falschheit as de Duven. Luk. [10, 3.] Röm. [16, 19.]
17. Nehmt ju awer in acht vör de Minschen, denn se ward ju öwerantworten vör ehr Rathüs’ un ward ju geißeln in ehr Scholen. Matth. [24, 9.] Luk. [21, 12.]
18. Un man ward ju vör Fürsten un Königs föhrn um Minetwilln, to en Tügnis öwer se un öwer de Heiden. Mark. [13, 9.]
19. Wenn se ju nu ward öwerantworten, so sorgt nich, wa oder wat ji reden schüllt. Denn dat schall ju to de Stunn geven warrn, wat ji reden schüllt. Mark. [13, 11.] Luk. [12, 11.] [21, 14.]
20. Denn ji sünd dat nich, de dar red, sonnern ju Vader Sin GEist is dat, de dörch ju reden deiht.
21. Dar ward awer een Broder den annern ton Dod öwerantworten, un de Vader den Söhn, un de Kinner ward sik upsetten gegen ehr Öllern un se ton Dod helpen.