2. De Namen awer vun de twölf Apostels sünd düsse: De eerste Simon, heet Petrus, un Andreas, sin Broder, Jakobus, Zebedäi Söhn, un Johannes sin Broder. Mark. [3, 16.] Apost. [1, 13.]
3. Philippus, un Bartholomäus, Thomas, un Matthäus, de Töllner, Jakobus, Alphäi Söhn, Lebbäus, mit den Tonam Thaddäus,
4. Simon vun Kana, un Judas Ischariot, de Em verraden dä.
5. Düsse Twölf schick JEsus ut, gebot se un sprok: Gaht nich up de Heiden ehr Strat un treckt nich in de Samariter ehr Städte;
6. Sonnern gaht hen to de verloren Schap ut dat Hus Israel. Matth. [15, 24.] Apost. [13, 46.]
7. Gaht awer un predigt un sprekt: Dat Himmelriek is neeg herbi kamen. Matth. [3, 2.] [4, 17.] Luk. [10, 9.]
8. Makt de Kranken gesund, reinigt de Utsätzigen, weckt de Doden up, drievt de Düvels ut. Umsunst hebbt ji dat kregen, umsunst gevt dat ok.
9. Ji schüllt nich Gold, noch Sülver, noch Erz in ju Gürtel hebben; Mark. [6, 8.] Luk. [9, 3.]
10. Ok keen Tasch up den Weg, ok nich twee Röck, keen Schoh, ok keen Stock. Denn en Arbeitsmann is sin Spies weerth.
11. Wo ji awer in en Stadt oder Flecken gaht, dar befragt ju, ob dar jemand in is, de dat weert is, un blift bi de, bet ji darvun treckt. Mark. [6, 10.] Luk. [10, 8.] [10.]